Skip to content

Woede 7

08/04/2012

Met de Franse presidentsverkiezingen in het zicht is het  hard-satirische maandblad Siné Mensuel van deze maand vooral daaraan gewijd. De voorkant spreekt boekdelen: ‘De laatste verkiezingen voor de revolutie. Profiteer ervan’.

Het maandelijkse grote interview wordt gehouden met een bekende Franse advocaat en oude rot in het vak, Thierry Lévy. Hij is een van de verdedigers in de ‘affaire Tarnac’ (zie daarover op deze site; klik HIER). In de afgelopen maanden kwamen eerder een kritische criminoloog en daarna iemand uit de magistratuur aan het woord. Allemaal om te laten zien hoe er ter verzwakking van ‘de rechterlijke macht’ aan dat stelsel door de regering wordt geknaagd. Nu dus Lévy aan het woord.

Lévy is abolitionist. Hij pleit voor afschaffing van gevangenissen omdat ze als systeem voor bestrijding van criminaliteit niet werken (in Nederland kennen we het abolitionisme van de overleden hoogleraar strafrecht Loek Hulsman). Dit betekent niet dat je de samenleving niet zou mogen beschermen tegen plegers van ernstige wederrechtelijke handelingen. Daar zijn andere middelen voor dan gevangenissen. Of dat zal lukken?

‘Kijk, zegt hij, in een ieder leeft een diep verlangen om te straffen en dat verlangen wordt vertegenwoordigd door de gevangenis. Ook al zijn er andere middelen om bedrijvers van ernstige delicten te ‘neutraliseren’, we beschouwen ze niet als straf. Dus wie denkt aan de elektronische enkelband krijgt te horen dat dit geen echte straf is. Het is niet wreed genoeg’. Hoe komt dat ondermeer? ‘Wel, wij zijn allen permanent onderworpen aan toezicht, hoewel we niet strafrechtelijk veroordeeld zijn. Daaruit leidt men dan af dat de elektronische enkelband geen straf is’.

Naar aanleiding van de affaire Tarnac komt uiteraard het thema van de antiterrorisme strijd terug. Dat vormt de vlag die allerlei beslissingen dekt, die rechtstatelijk niet door de beugel kunnen. Tot slot nog de vraag of Lévy een minister van justitie kan noemen, die in zijn ogen door de beugel kan. ‘Geen enkele! Maar er is er wel een die bij mij een vermakelijke uitspraak in mijn herinnering heeft achtergelaten. [Lévy denkt hier aan Guichard, minister van justitie onder Giscard] Hij maakte de opmerking dat het enige dat hij als minister van justitie had geleerd, was dat hij nooit een affaire met justitie wilde hebben’.

Verder in dit nummer de gebruikelijke rubrieken en uiteraard veel karikaturen en politieke cartoons. En opnieuw een ‘gruwelijke’ prent van de Nederlandse cartonist die al heel lang in Parijs woont en werkt, Willem. Men kan hem nog kennen uit de provo-tijd in Amsterdam. Van JiHo neem ik hier op de politieke cartoon over Geert Rutte, neen, pardon over Nicolas Le Pen:

Le Pen (vader) beklaagt zich erover dat ze hem in het buitenland Nicolas Le Pen noemen, wat hem tot de uitspraak dwingt: ‘Er zijn nooit gedrochten in de familie voorgekomen!!!’. [ThH]

SINÉ MENSUEL nr. 8, april 2012 (zie de site: http://www.sinemensuel.com/ )

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: